Niemand is ooit verloren.

’s Morgens begonnen met lezen en ’s avonds uit. Wat een boek. Catherine Lacey schreef in 2014 dit boek als haar debuutroman. Net vertaald uitgegeven door Das Mag heb ik het gekocht en vrijwel direct gelezen. Indrukwekkend boek. Op Hebban vind je een korte beschrijving van het boek. Wat is er zo geweldig aan dat ik het daar 5 sterren heb gegeven? Door de stijl van schrijven werd ik direct meegezogen in het leven van de vrouw die zonder er iets over te zeggen huis en haard, dus man, werk, alles, verlaat en op reis gaat.

In eerste instantie gaat ze naar iemand toe die ooit gezegd heeft dat ze welkom is. Maar die persoon weet niet dat ze komt. Reizen is na met het vliegtuig van New York, Amerika, naar Nieuw-Zeeland te zijn gegaan, liften en lopen.

De beschrijving van haar ontmoetingen en haar steeds opnieuw ervaren “er niet bij te horen” is mooi en pijnlijk. Ook ben ik zo nu en dan in de lach geschoten door wat ze meemaakt en hoe ze beelden verwoord. Maar haar intense afzondering en ervaren van vervreemding doet zeer.

Als ze na een tijd aankomt bij de persoon war ze naar toe wil, kan ze daar een periode blijven, maar uiteindelijk moet ze verder. En dan is er helemaal geen doel meer. Ze zwerft door het leven. Ik ga niet in op hoe een en ander afloopt, lees het boek vooral zelf, het is prachtig.

En op bladzijde 92: “er waren nog meer mensen – Sia, het Italiaanse meisje….. ” Dat vond ik grappig.

Niemand

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Boeken. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s