Verdriet is het ding met veren

Gekregen van oud-collega en vriend Ad en meegenomen op vakantie. Het boekje is geschreven door Max Porter. En kijk, zo schrijf je een echte recensie. En dan ook gelijk maar de link naar een interview met Porter over dit boek.

Maar nu ik zelf. Ontroerend, bijzonder, met een traan en een glimlach zo nu en dan en veel bewondering voor de manier waarop de taal gebruikt wordt, in 1½ uur uitgelezen. En geweldig dat het niet gaat over het gewone dagelijks leven maar over gebeurtenissen beschreven vanuit vader, de zoontjes en kraai. En toen…. Ja, toen realiseerde ik me dat ik Ted Hughes alleen maar van naam kende en niet zijn werk en zeker dus ook niet zijn werk “Crow”. Daarover schreef Leo Mesman een mooi stuk.

Pas terug van vakantie weer ruim beschikking over internet, ben ik wat gaan zoeken en ontdekte ook door het interview dat het verhaal niet voortkwam uit eigen leven. Dat had ik ook wel al begrepen doordat op de achterflap staat “Woont met zijn vrouw en kinderen in Londen”. Misschien daardoor nog meer verwonderlijk dat iemand op zo’n bijzondere manier rouw kan beschrijven.

En nadat ik van alles over Porter, Hughes, Crow en dit boekje had gelezen, heb ik het opnieuw gelezen en kreeg opnieuw tranen in mijn ogen. Zo mooi. Bedankt Ad.

Verdriet veren

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Boeken. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s